Masz w domu jeden pokój niższy, a drugi wyższy? Ta różnica może zmieniać sposób myślenia. W badaniu Joan Meyers-Levy i Rui Zhu ludzie pod sufitem ok. 2,4 m częściej wyłapywali konkretne błędy, a pod sufitem ok. 3 m patrzyli całościowo i szukali powiązań. Dlatego szczegóły sprawdzam w niższym pokoju, a pomysły zbieram w wyższym.
Co dokładnie sprawdziły badaczki?
Joan Meyers-Levy i Rui (Juliet) Zhu chciały ustalić, czy przestrzeń nad głową wpływa na to, jak analizujemy informacje. Przeprowadziły trzy eksperymenty. Ochotnicy wykonywali zadania w dwóch pomieszczeniach: w jednym od podłogi do sufitu było około 2,4 m, w drugim mniej więcej 3 m.
Poza wysokością oba pokoje były do siebie podobne. Uczestnicy nie wiedzieli, że badaczki obserwują wpływ wysokości wnętrza na ich myślenie. Nie mogli więc świadomie dopasować odpowiedzi do tego, czego ktoś mógł od nich oczekiwać.
Stolik kawowy i stojak na wino pokazały różnicę
W jednym z testów uczestnicy oceniali dwa meble: stolik kawowy i stojak na wino. Oba zaprojektowano tak, żeby miały pewne niedoskonałości. Chodziło o to, kto i jak je zauważy.
Osoby z niższego pomieszczenia częściej wskazywały konkretne usterki konstrukcji. Ci, którzy siedzieli pod wyższym sufitem, zwracali większą uwagę na ogólny wygląd mebla i na to, jak jego części do siebie pasują. To dwa różne sposoby patrzenia na tę samą rzecz. Pierwszy przydaje się przy szukaniu błędu, drugi przy ocenie całości.
Który pokój w domu wybrać do czego
Jeśli masz pomieszczenia o wyraźnie różnej wysokości, możesz z tego skorzystać bez żadnego remontu. Wystarczy przemyśleć, gdzie wykonujesz jakie zadania.
- Niższy pokój: sprawdzanie rachunków i umów, poprawianie tekstu, porównywanie danych w tabeli, wypełnianie dokumentów, czyli wszystko, gdzie liczy się wyłapanie pojedynczego błędu.
- Wyższy pokój: planowanie remontu albo wyjazdu, szkicowanie, szukanie pomysłu na prezent czy projekt, łączenie wielu informacji w jeden plan.
U siebie zrobiłam proste przesunięcie. Laptop do rozliczeń został przy biurku w niższym pokoju, a z notesem do planowania przenoszę się do wyższego salonu. Przy dokładnej pracy niska przestrzeń mi nie przeszkadza, a przy szukaniu pomysłów chętnie siadam tam, gdzie nad głową jest więcej miejsca.
Skąd bierze się ta różnica?
Autorki eksperymentu tłumaczą ją skojarzeniami, jakie budzi przestrzeń. Wysoki sufit może przywoływać poczucie swobody, otwartości i braku ograniczeń. Mała odległość między głową a stropem daje raczej wrażenie zamknięcia. Te odczucia działają nieświadomie i mogą przekładać się na to, jak podchodzimy do zadania.
Rui Zhu zwraca uwagę, że otoczenie ogólnie wpływa na myślenie i zachowanie. Liczy się na przykład to, czy w pomieszczeniu jest okno, jakie ma ono wymiary i ile wpada światła. Wysokość sufitu to kolejny element tej układanki. Badanie pomaga też zrozumieć, dlaczego pracownie artystyczne, kreatywne biura i studia projektowe tak często mieszczą się w przestronnych wnętrzach. Tam szuka się nieoczywistych rozwiązań i patrzy na problem z szerszej perspektywy.
Sufit nie zrobi z nikogo artysty
Wysokie wnętrze nie zwiększa automatycznie kreatywności ani produktywności. Wyniki pokazują raczej, że wysokość pomieszczenia może przesuwać uwagę w stronę całości albo w stronę detali.
Niski sufit również nie jest wadą. Przy zadaniach wymagających dokładności i skupienia jego wpływ może okazać się pomocny. Analizowanie danych, sprawdzanie pojedynczych elementów czy szukanie pomyłki w dokumencie to sytuacje, w których szczegółowe podejście daje najlepszy efekt.